ภาพวาดที่ถูกทอดทิ้ง

posted on 10 Mar 2008 14:34 by sakdam

ฉันคือหนึ่งในภาพวาดหลายๆ ภาพ

ฝีมือของ ลำพู กันเสนาะ*

ที่ส่งให้บรรณาธิการต้นฉบับนวนิยาย

เรื่อง "ตุ๊กตาไล่ฝน" เลือก

ภาพที่ส่งมาพร้อมกันนั้นมีจำนวนมาก

เกินกว่าที่จะสามารถลงในหนังสือได้หมด

จำต้องมีหลายภาพสิ้นสิทธิ์

และฉัน...คือหนึ่งในนั้นที่ถูกทอดทิ้งออกมา

 

 

* ผู้วาดภาพประกอบหนังสือ "ตุ๊กตาไล่ฝน"

ศิลปินรางวัลยอดเยี่ยม สาขาศิลปะสองมิติ โครงการ Young Thai Artist Award

2006 และอีกหลายๆ รางวัลในหลายโครงการ

ปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาโท สาขาวิชาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร

edit @ 10 Mar 2008 20:25:45 by ศักดา สาแก้ว

Comment

Comment:

Tweet

เศร้าจัง

#23 By ตุ๊กตาหมี (103.7.57.18|110.168.159.25) on 2013-01-08 13:31

เป็นภาพที่ดูแล้วสือถึงความรู้สึกของภาพได้ดีมากค่ะ...

#22 By (^_^ ) (^_^) on 2008-07-25 02:41

เห็นแล้วอยากร้องไห้

เพราะรู้สึกว่าถ้าร้องไห้แบบนี้

อย่างน้อยก็ไม่ต้องร้องไห้คนเดียว

ปล ภาพสวยมากค่ะ!!!

#21 By NICs Gallery on 2008-06-29 18:51

ใช่..ภาพมีพลัง confused smile

#20 By ร่มกันแดด on 2008-06-10 14:49

สวย สื่อ และ รู้สึก
พี่จิตกำนี่เอง
ขอ add บล๊อกนะคร๊าbig smile

#19 By (^_^)/nana on 2008-05-30 11:56

ให้อารมณ์มาก

#18 By Chocolate Emotion on 2008-05-29 18:12

ขอโทษนะค่ะ ผมไม่เคยได้อ่านหนังสือคุณ
ขอโทษนะค่ะ ที่ผมไม่เคยเข้ามาที่บล้อคของคุณมาก่อน

เพียงแต่ว่าหลงเข้ามาเท่านั้น

แต่รุปนั้น ก็ทำอารมณ์ผมหวั่นไปวูบหนึ่งแล้ว

ผมคิดว่ารุปนั้น น่าจะยังอยุ่ที่เดิมนะครับ

#17 By non on 2008-04-29 20:51

รูปเฮดบล็อคก็สวยนะครับ


แวะมาโปรโมตหนังสือครับ อิอิ
อืมภาพสวยจังเลยคะ

เห็นแล้วทำให้ชวนคิด..
เชื่อเหลือเกินค่ะว่าสักวันต้องมีพื้นที่ให้คุณแน่ๆ แค่อ่าอแท้นหวังนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะsurprised smile

#14 By on 2008-04-08 23:04

สงสัยจะเล่นแต่เน็ตทั้งวันเลยอ่ะดิ

บล็อคเลยไม่อัพ
มันให้อารมณ์เหมือนถูกทอดทิ้งครับ
แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเค้าร้องไห้ด้วยเรื่องอะไรกันแน่

เพียงแต่ดูแล้วสะเทือนอารมณ์

#12 By ปิงกรู on 2008-03-31 18:49

เพิ่มลงในรายการหนังสือที่อยากได้เรียบร้อบแล้ว big smile

#11 By แก้ว on 2008-03-20 19:38

แวะมาเยี่ยมครับ

ไม่ทราบว่าคุณสบายดีหรือเปล่า
เห็นภาพแล้วก็คิดถึงภาพที่อยู่ในหนังสือค่ะ ถ้าเอาภาพนี้ลงด้วยคง ทารุณจิตใจคนอ่านไม่น้อยเลยนะคะ

เพราะแค่ตัวหนังสือคุณก็ปั่นจิตใจมากพอแล้ว เขียนได้ดีมากค่ะ กดดันตามไปด้วย แต่ยังอ่านไม่จบนะ

จบแล้วจะเขียนลงบล็อกแน่นอน สัญญาค่ะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นั้นนะคะ ดีใจมากมายจริง ๆ ไม่คิดว่าจะมีเจ้าของหนังสือไปคอมเม้นท์ตัวหนังสือเราด้วย ขอบคุณค่ะ

ไว้พบกันเมื่อฉันเขียนเรื่องคุณลงบล้อกนะคะ

สวัสดีค่ะ*

#9 By บีอิ่งทรีบล็อก (203.170.228.168) on 2008-03-17 21:21

วาดได้ถึงก้นบึ้งหัวใจมากค่ะ ชอบ

ว่าจะไปหามาอ่านอยู่พอดี
ภาพเศร้าจังค่ะ
เห็นแล้ว มันรู้สึกโดดเดี่ยว

อืมมม

#7 By SONIC on 2008-03-12 22:32

ขนาดเป็นภาพที่ถูกตัดสิทธิ์ไม่ได้ลงนะคะยังดูดีเลยbig smile

#6 By Meowzilla Zilla on 2008-03-12 16:33

เศร้าจิงเลยคับภาพที่กอดกันสามคนนั้นน่ะ เหมือนหลอมรวมเป็นร่างเดียวกันเรย

#5 By ctrl-see on 2008-03-11 13:37

เหตุการณ์แบบนี้เหมือนเคยเห็นมาน๊ะ

#4 By kirmkan (202.129.59.146) on 2008-03-11 10:54

เห็นภาพก็รู้สึก......
เรามักรู้สึกกับอะไรอย่างนี้ได้ไวซะด้วยสิ

หนังสือคุณก็ทำเราร้องไห้ไปหลายอึกแล้ว

#3 By september29 on 2008-03-10 18:07

เหตุการณ์อะไรบ้างนะ
ที่จะทำให้คนกอดกันร้องไห้อย่างนั้น

และ อืม..

เราต่างคงเคยเห็นคนที่ประสบเหตุการณ์เช่นเดียวกันนั้น
แต่ไม่มีมือใครเหลือไว้โอบรัด

#2 By neverbeen kiss* on 2008-03-10 15:43

เป็นภาพที่ทรงพลังสำหรับผมนะ